Moja historia
Przeszedłem udar niedokrwienny mózgu. Został po nim niedowład jednej połowy ciała — jedna ręka i jedna noga są sprawniejsze, druga strona wymaga ode mnie znacznie więcej pracy.
Przed udarem zarabiałem przede wszystkim własnymi rękami. Byłem przyzwyczajony do działania, do pracy fizycznej, do tego, że jeśli coś trzeba było zrobić, po prostu się to robiło. Nie będę również upiększał przeszłości — wódka mi smakowała. Żyłem po swojemu i raczej nie myślałem że robie konuś przykrość nie zastanawiałem się, że któregoś dnia wszystko może się zatrzymać.
A potem przyszło jedno takie „stop”.
Po udarze trzeba było nauczyć się wielu rzeczy od początku i znaleźć dla siebie nowe miejsce. I właśnie wtedy moja żona rzuciła zdanie, które, jak się później okazało, trochę zmieniło moje życie:
„Masz jedną rękę sprawną i bajkopisarstwo we krwi, więc może machniesz jakieś opowiadanko? Parę stron. Masz swoją historię — od tego zacznij. A potem głębsza woda.”
No to machnąłem.
Najpierw kilka stron. Potem następne. Później pojawiło się kolejne opowiadanie, kolejne postacie, nowe światy i pomysły. Kilka stron przestało wystarczać.
I tak od około roku mam zupełnie inne zajęcie.
Piszę.
Daje mi to satysfakcję, której wcześniej się nie spodziewałem. Tworzę własne historie, ludzi, miejsca i całe światy. Czasem science fiction, czasem coś mroczniejszego, czasem historię bardzo bliską zwyczajnemu życiu.
Kiedyś pracowałem przede wszystkim rękami.
Dzisiaj jedna z nich wystarcza mi, żeby tworzyć całe światy.
A dokąd mnie to zaprowadzi?
Nie mam pojęcia. I chyba właśnie to jest w tym wszystkim najlepsze. Zobaczymy, gdzie skończę.
NIE KAŻDA HISTORIA JEST WYBRUKOWANA RÓŻAMI